Kopamam senden cayır cayır yanarken yüreğim aşkınla Tükenirken umutlarımızla birlikte ömrümüz hayatın oyunlarıyla Ne olacak halimiz diye düşünüp dururken, ağlarken... Her çelmesinde hayatın tökezlerken ben minik çocuk...
Hani seni gördüm de doldu ya gözlerim, işte seni mutluluk gözyaşları dökecek kadar seviyorum diyebilirim belki :)Uzun zamandır yazmıyosun deyince, sordum kendime neden acaba diye......
Ne kadar da kolaydı, çözülürdü uzaklık... Basit bir şeydi, nasıl bu kadar karmaşık hale geldi...Nereye kadar sürerdi böyle uzaktan... Boşuna mı hayal kurmuştuk, şimdi komik...
hayat ne garıpkı en zor , en sıkıntılı ,en bunalımda oldugumuz zamanlarda bırbırımızı karsılastırdı. Sen o kadar yıpranmıs haldeydın ıkna etmek zor oldu :) Tum...
Kolay olmamalıydı zaten, değeri anlaşılmalıydı aşkın... Aşkına sahip çıkmanın örneğini yaşıyorduk belkide... Hayat bizi en zor sınavlardan geçiriyordu bazen. Pes etmemizi istiyor, gözlerimize baka baka...
İyi günü kötü günüyle 7. aya yaklaşan hikayemizin belki bir anısı, belki de bize ait bişiler olması isteği... İşte ilk adım benden gelsin :)Bizim hikayemiz...